OFIARY POSTNE
Program pomocy wzajemnej Kościoła Jezusa Chrystusa jest finansowany z datków składanych dobrowolnie przez członków Kościoła, którzy poszczą przez jeden dzień w miesiącu, a sumę, którą przeznaczyliby wówczas na jedzenie, przekazują na potrzeby biednych i potrzebujących.
Program pomocy wzajemnej jest oparty na zasadzie samowystarczalności. Żadna osoba ani rodzina nie powinna być zależna od wsparcia innych. Program pomocy ma na celu zachęcenie wiernych, by dążyli do samowystarczalności w wielu dziedzinach życia, takich jak m.in.:
- Zdobywanie wykształcenia
- Zdobywanie zawodu
- Umiejętności zarządzania własnymi finansami
- Umiejętności przygotowywania i gromadzenia przetworów i zapasów
- Dbałość o zdrowie
- Kondycja psychiczna i duchowa
Pomimo propagowania takich zasad samowystarczalności istnieją osoby, które mają trudności z poradzeniem sobie w życiu. Według nauczania Kościoła każdy człowiek jest przede wszystkim indywidualnie odpowiedzialny za rozwiązanie własnych problemów. Pomoc potrzebującym powinna świadczyć także bliższa i dalsza rodzina. Dopiero kiedy wyczerpią się te możliwości, Kościół oferuje dalsza pomoc. Pomoc udzielona przez Kościół ma zawsze charakter tymczasowy - jej celem jest umożliwienie danej osobie "stanięcia na nogi".