Przywództwo, to miłość w akcji

Niedziela, 1 stycznia 2012r. przemówienie prezydenta Dystryktu Warszawskiego w gminie Warszawa 1.

Ludzie wszędzie poszukują kogoś za kim mogą podążać – kogoś kto będzie im przewodził. Przywódca jest osobą, która idzie przed innymi, aby wskazać drogę i pokazywać co czynić. Przywódcy nie są tymi, którzy tylko mówią innym co mają robić, ale są dla nich przykładem. Pomagają innym wzrastać.

Starszy Sterling W. Still powiedział: „Żołnierz będzie walczył ofiarnej, sprzedawca może sprzedać więcej towarów, dziecko może lepiej sobie radzić w szkole i misjonarze mogą nawracać więcej osób, jeśli pracują pod przewodnictwem kogoś, kto wie jak nauczać, inspirować, szkolić, nadzorować, kochać, motywować i robić inne istotne rzeczy, które robią dobrzy przywódcy.”

Najdoskonalszym przykładem przywódcy jest Jezus Chrystus. „Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem.” Ew. Jana 13:15

Jezus Chrystus zaprasza każdego z nas: „Przyjdź i naśladuj mnie”. Ew. Marka 10:21. My również, tak jak On, musimy przygotować się „poszcząc, modląc się i studiując, aby poznać wolę Ojca”. NiP 88:118-119.

Jezus był przykładem miłości. Kochał ludzi, którym przewodził. Mówił: „Abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem”. Ew. Jana 13:34

Jezus wyjaśniał uczniom cel Swojego działania. Pomagał im zrozumieć ich rolę w tym dziele i dostrzec ważność ich obowiązków. My wszyscy, jako członkowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich mamy wspólny cel - aby powrócić do naszego Niebiańskiego Ojca i żyć z nim w królestwie celestialnym. Miłość jest najlepszą motywacją do osiągnięcia tego celu. Starszy Neal A. Maxwell powiedział: „Przywództwo to miłość w akcji”.

Jezus opierał swoje przywództwo na zasadzie wolnej woli. Nie zmuszał Swoich uczniów, aby za Nim podążali. Jedynie zapraszał ich, aby do Niego przychodzili. Wolna wola to podstawowa zasada ewangelii Jezusa Chrystusa. Kiedy zmuszamy kogoś do czegoś, posługujemy się metodami Szatana. Jeśli chcemy przewodniczyć na sposób Pana, powinniśmy pozwolić innym, aby sami dokonywali wyborów. Jako przywódcy, powinniśmy określić czego od innych oczekujemy i na co mogą liczyć z naszej strony. Kiedy prosimy, aby inni wzięli na siebie pewne odpowiedzialności, musimy dokładnie określić ich obowiązki, wymagany czas na ich wypełnienie, spotkania, w których powinni uczestniczyć i to czego powinni dokonać. Buduje to w nas szacunek do ich decyzji, które podejmują wypełniając swoje powołania. W Kościele nie mamy płatnego duchowieństwa, a właściwe wypełnianie obowiązków nie jest nagradzane żadną premią. Wszystko co robimy, robimy dla chwały Pana i błogosławieństw, które są dla nas wynagrodzeniem.

Jezus dawał swoim uczniom znaczące i pełne wyzwań zadania. Znaczące i wartościowe zadania pomagają nam poczuć się potrzebnymi. Jako przywódcy powinniśmy pomóc naszym braciom i siostrom, aby czuli, że robią coś wartościowego.

Chrystus pokazał, że był odpowiedzialny zarówno za Swoje przeznaczenie, jak i za Swój lud. Odczuwał odpowiedzialność, aby pomagać Swemu ludowi wzrastać. On nie tylko chciał budować królestwo Swego Ojca, lecz również umożliwić wyniesienie Swojemu ludowi. Prorok Józef Smith wyraził ten pogląd mówiąc o Świętych: ”Ja nauczam ich właściwych zasad, a oni rządzą się sami”.

Jezus był dobrym słuchaczem. Stwarzał atmosferę, w której Jego naśladowcy czuli się dobrze i słuchał ich z miłością. Poświęcał czas, aby ich wysłuchać i zrozumieć ich potrzeby.

Syn Boga zadając swoim naśladowcom pytanie, naprowadzał ich do odnajdowania własnych rozwiązań i pomysłów. Aby być dobrym przywódcą powinniśmy pomagać ludziom rozwiązywać ich problemy i wyzwania, przed którymi stają. Zadając pytania możemy ich nakłonić do rozważenia sposobów na rozwiązanie problemów. Musimy wyrażać zaufanie dla nich i motywować, aby sami znajdowali rozwiązania i podejmowali decyzje.

Jezus Chrystus był niezwykle konsekwentny w przestrzeganiu przykazań. Nie zmieniał On zasad, czy zachowania, aby zadowolić innych. Wiódł przykładne życie. Jeśli będziemy podążać za Jego przykładem i w prawości kierować naszymi czynami, staniemy się lepszym przykładem dla naszych braci i sióstr.

W księdze Nauki i Przymierza rozdział 121:41-44 czytamy: „Żadna władza, ani wpływ nie może, ani nie powinna być wywierana na mocy kapłaństwa, jedynie przez perswazję, przez cierpliwość, przez delikatność i łagodność, i nieudawaną miłość; Poprzez dobroć i samą wiedzę, które wielce powiększają duszę bez obłudy i bez przewrotności. Czasami upominając ostro, gdy natchniony przez Ducha Świętego; a później pokazując zwiększoną miłość temu, którego upomniałeś, aby cię nie poczytał za swego wroga; Aby wiedział, że twoja wierność jest silniejsza od pęt śmierci”.

Sprostanie tym zasadom nie jest łatwe. Właściwie, to każdego dnia możemy uczyć się jak być przywódcą. Często słyszymy prośby przywódcy, aby modlić się za nich, aby decyzje przez nich podejmowane być właściwie. Nie wiemy kiedy nam samym stosowanie tych zasad przywództwa może przydać się w życiu. Może w naszych rodzinach, a może w pracy? Wszędzie możemy być przywódcami.

Modlę się, abyśmy mogli stać się dobrymi przywódcami, abyśmy podejmowali decyzje przez objawienia i wypełniali w ten sposób wolę Naszego Ojca w Niebie. Modlę się, abyśmy wspierali naszych przywódców i wykonywali pracę, której się podjęliśmy. Tylko w jedności możemy dokonać Wielkich Rzeczy, sami – w pojedynkę - niczego nie zrobimy.