Pomiń główną nawigację

Aby przyprowadzić przyjaciela do Niego

Przesłanie od przywódców Obszaru

Starszy Clifford T. Herbertson, Wielkiej Brytanii
Starszy Clifford T. Herbertson, Wielkiej Brytanii Siedemdziesiąty Obszaru

Podczas rad koordynacyjnych Południowej Angielskiej Misji w Londynie (na której naradzają się wspólnie prezydenci palików, misji oraz Siedemdziesiąty Obszaru) istnieje tradycja rozpoczynania spotkań od obejrzenia prezentacji przedstawiającej zdjęcia wszystkich członków ochrzczonych w ciągu ostatnich trzech miesięcy.  Często na tych zdjęciach znajduje się ubrany na biało nowy członek, któremu towarzyszą członkowie rodziny, misjonarze i osoba dokonująca chrztu.

Podczas ostatniego spotkania jedno zdjęcie szczególnie mnie poruszyło!  Był na nim, ubrany na biało i obejmujący ramieniem innego mężczyznę, mój drogi przyjaciel Clive, którego pamiętam z podobnego zdjęcia, wykonanego prawie dwadzieścia lat temu.

W 1998 r. kilka wydarzeń wywołało u Clive’a uczucie duchowego głodu. Po otrzymaniu od kolegi z pracy Księgi Mormona postanowił, że pojedzie rowerem do domu spotkań Okręgu Slough i weźmie udział w nabożeństwie. Wszedł przez drzwi, przepełniony pragnieniem nauki.  Ponieważ byłem biskupem, powitałem Clive’a i byłem zachwycony, gdy usłyszałem, że chce poznać Kościół.  Dwaj misjonarze stali nieopodal i z wielkim zapałem zaopiekowali się nowym przyjacielem. Po podjęciu kilku trudnych decyzji i dokonaniu znaczących zmian, Clive został ochrzczony kilka tygodni później i rozpoczął podróż wiary i zobowiązania, jako członek Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.

Upłynęło wiele lat. Clive, który mieszka teraz w innym okręgu i paliku, postanowił porozmawiać o Kościele ze swoim kolegą za pracy.  Po kilku rozmowach, gdy poczuł silne natchnienie, wręczył przyjacielowi egzemplarz Księgi Mormona (w którym zapisał swoje świadectwo).

Upłynął pewien czas i Clive, będąc w swoim okręgu, zobaczył prezentację o trzech elementach Planu dla Obszaru: „Przyprowadź przyjaciela”, „Osiągnij samowystarczalność” i „Znajdź informacje na temat przodka”.  Jego myśli skierowały się wówczas ku przyjacielowi, któremu podarował Księgę Mormona. Obrócił się do żony i powiedział: „Mam przyjaciela, którego mogę zaprosić do kościoła”. 

Clive postąpił według podszeptu i zadzwonił do przyjaciela. Zaprosił go do kościoła i umówili się na parkingu. Nadeszła niedziela, a wraz z nią przyjaciel, któremu podobało się nabożeństwo i który czuł się mile widziany. Przyjaciel został później przedstawiony misjonarzom, którzy nauczali go dyskusji.  Czy możecie wyobrazić sobie wielką radość Clive’a, kiedy kilka tygodni później jego przyjaciel poprosił go o dokonanie chrztu? Było to zaproszenie, które przyjął z radością.

Właśnie to zdjęcie szczególnie poruszyło me serce.

Jezus nauczał: „I choćbyś się trudził przez wszystkie swoje dni głosząc pokutę temu ludowi i przywiódł do mnie zaledwie jedną duszę, jakże wielka będzie twoja radość z nią w królestwie mojego Ojca!”[1].

Clive poczuł tę radość, ponieważ postąpił według wezwania naszego Prezydium Obszaru i zaprosił swojego przyjaciela do kościoła.  Choć wcześniej wielokrotnie rozmawiali o ewangelii i wręczył mu egzemplarz Księgi Mormona — a były to oczywiście wspaniałe działania — prawdziwa radość nastąpiła wtedy, gdy posłuchał podszeptu Ducha i wystosował zaproszenie. To właśnie zaproszenie było tak ważne i potrzebne, gdyż bez niego jego przyjaciel nigdy nie przyszedłby do kościoła i ostatecznie mógłby nigdy nie nawrócić się do ewangelii Jezusa Chrystusa.

Jestem przekonany, że natchnione zaproszenie, które wszyscy otrzymaliśmy — „aby przyprowadzić przyjaciela do Niego” — jest wykonalne i możemy je zastosować w naszym życiu.  Przykład Clive’a jest jednym z wielu świadectw, że radość płynie z wystosowania zaproszeń. Obserwowałem takie przykłady i także miałem podobne doświadczenia.

Obyśmy wszyscy szukali natchnienia, aby wybrać sposoby zapraszania naszych przyjaciół. Obyśmy mieli też wiarę i byli zobowiązani, aby postąpić według tego natchnienia i zapraszać, byśmy mogli doświadczyć tej samej radości.

 


[1] Nauki i Przymierza 18:15